Darkness is the absence of light.

Ik luister naar een satsang van Osho.
Hieronder een verkorte en bewerkte weergave.

Darkness is the absence of light.
You can not fight directly with darkness, with lonelyness, fear, sorrow, hate, anger or isolation. The reason is that all these things doesn’t exist (only in our mind). They are the absence of light, just as darkness is the absence of light.

What do you do when you don’t want the room to be dark?
Try to understand: don’t do anything directly with darkness. It will not work. You cannot push it out. You yourself can not dissolve the darkness by being busy with it (thinking about it, analyzing, worrying). Why? Because the one who is busy with is, is the darkness itself: the mind (ego). So there is no way to make any arrangement with the darkness.

The solution is that you do something with the light. Bring light in the darkness and the darkness vanish. A small candle is enough to dispense the darkness in a room. Don’t touch the darkness, don’t think about it, because bottom line: it doesn’t exist. It is simply an absence. Just bring light (awareness) and you find no darkness at all. You can go on fighting with darkness your whole life and you will not succeed to banish it, the darkness will remain.

So work for the light. And anything that was it’s absence (fear etc.) automaticaly disappears. Light is awareness, light is the energy of the heart.
Bring awareness in the darkness: just see what is there, without any judgement, without any resistance, total neutrality.

De dag nadat ik de satsang heb beluisterd ga ik naar een zang/dansworkshop. Na enkele uren is er pauze. Er is een mogelijkheid om uit te rusten op een mat. Ik lig naast een andere vrouw. Ze biedt aan om een dekentje over me heen te leggen en een kop thee voor mij te halen, ik voel haar zorgzaamheid, fijn. Na enige tijd in stilte gelegen te hebben, kom ik overeind om mijn kopje thee te drinken. Er ontstaat een gesprek tussen haar en mij. Ze vraagt hoe het nu met me is, 5 maanden na het overlijden van onze dochter. Ik zeg: ‘Het gaat goed met mij.’ Ze kijkt me aan (hoe is dat mogelijk?) en nodigt me uit om er iets meer over te vertellen. ‘Tja, het is natuurlijk een groot verlies, zonder meer…, maar het is een geschenk om te ervaren wat 8 jaar spirituele ontwikkeling heeft gebracht. Je weet uiteindelijk pas echt hoe de vlag ervoor staat als je door het leven wordt getest.
Ze vraagt wat het geschenk is. Mijn antwoord: Dat het verlies als vanzelfsprekend gedragen wordt. Ik zeg dus niet: gedragen kan worden. Nee, gedragen wordt. Ik hoef er niets voor te doen, het gaat allemaal vanzelf…, er is geen weerstand meer op het ervaren van pijn, van verdriet. Het mag er zijn. Zelfs het woordje ‘mag’ is al teveel: het is zoals het is, soms is er verdriet, gemis, soms zijn er tranen, dat is alles, punt, geen drama. Is dat niet een geweldig geschenk? Dat zo’n groot verlies als vanzelfsprekend gedragen wordt…
Ik voel me een gezegend mens en ben dankbaar voor de innerlijke kracht die in mij door de afgelopen jaren is opgestaan.

Op enig moment vraag ik aan haar hoe het met haar gaat. Ze geeft aan dat zij zich niet bevindt waar ik me bevind. Ze ervaart veel zorgen, spanning, problemen. Alles voelt zwaar en donker, zegt ze. Ze deelt het een en ander van haar zorgen. Ik voel met haar mee. Ja, zeg ik, ieder wordt op haar/zijn eigen wijze door het leven getest. Bij mij betreft het een verlies van een kind, maar wat jij deelt, is ook niet gering.
Kinderen die haar niet meer willen zien nadat ze gescheiden is van de vader van deze kinderen, geen werk, nagenoeg geen inkomsten en zorg voor ouders. Ik voel dat ze volledig geïdentificeerd is met haar problemen, met de darkness. En als antwoord deel ik de essentie van de satsang van Osho. Wonderlijk…, dat de essentie van een satsang, die ik de avond voorafgaand aan dit zang/dansworkshop heb beluisterd, nu weer door gegeven kan worden.
Darkness is the absence of light, zeg ik. Voedt het licht, ga geen gevecht aan met de duisternis. Zie je dat je helemaal opgaat in je zorgen, angsten en problemen? Dat helpt je niet. Kom thuis in je hart, in de neutraliteit van het hart. Je kunt je hele leven bezig zijn met het oplossen van problemen, met het ‘processen’ van de darkness, maar daarmee lost de darkness niet op. De darkness creëren we zelf, vanuit identificatie met onze gedachten en emoties. Versterk het licht: laat het Licht schijnen op dat wat donker is. Jij bent niet de darkness, maar het Licht, kom thuis in je hart, in vertrouwen. En het bestaan staat aan je zijde, ondersteunt je, ook al voelt dat nu niet zo. Mogelijk dat je wat oppaswerk of schoonmaakwerk kan verrichten om inkomsten te genereren… Waarop ze deelt dat het werken met kinderen haar beroep is, maar dat ze nergens wordt aangenomen, omdat ze over gekwalificeerd is. En daarnaast voelt ze ook weerstand: ze was laatst een kinderdagverblijf binnen gestapt waar ze registreerde hoe de leidsters met de kinderen omgingen en daar werd ze bepaald niet vrolijk van. Ze gaf aan dat ze ook heel kritisch is (oordelend).
‘Hoor je jezelf, zeg ik? Zie je dat je ‘kiest’ voor de darkness? Niet dat je dat bewust doet… Je bent daarop ingesteld, geprogrammeerd, je hebt geleerd om zo te kijken naar je omstandigheden… Een andere kijk is ook mogelijk. Bijvoorbeeld dat je mij over diezelfde situatie vertelt waarbij de zorgzame kant je opgevallen zou zijn, maar die kijk is er niet. Je ziet alleen één kant: de darkness. En het leven is niet eendimensionaal, maar jij kijkt wel zo. Zoals je naar de omgang van de leidsters met de kinderen kijkt, zo kijk je ook naar al je persoonlijke omstandigheden: je kijk is ‘donker’.
Wat als je licht en donker overstijgt? Wat als je niet voor het een (de positieve omgang van de leidsters met de kinderen) en niet voor het ander (de negatieve omgang van de leidsters met de kinderen) kiest, maar voor het hart, voor awareness. Wat als je vanuit het hart, vanuit neutraliteit kijkt? Dan wijs je niets af, je neemt alleen maar waar.
Vergelijk het met de energie van de natuur. Waarom vinden we het zo fijn om in de natuur te zijn? We genieten van de natuur, omdat de natuur niet oordeelt, zij is neutraal, kent geen goeie en slechte dagen, oordeelt niet over jou als je over het gras loopt en het plat stampt, vindt er niets van als je bepaalde wandelpaden kiest en andere paden links laat liggen, voelt geen pijn als je de ene boom omarmt of als mooi beschouwd en de andere boom negeert. Dat is de kwaliteit van neutraliteit, de kwaliteit van het hart, de kwaliteit van ‘zijn’ met wat is, zonder nog enig etiket te plakken op welke omstandigheid dan ook, zonder identificatie met alle gedachten en emoties die we op omstandigheden plakken, want die identificatie (dat jij ervan overtuigd bent dat wat jij voelt en denkt ‘waar’ is) geeft lading aan omstandigheden die in principe neutraal zijn.
Ik zeg weleens tegen mensen: plaats jezelf op een podium. Het leven met alle omstandigheden en je kijk daarop speelt zich af op dat podium. Al die zorgen, angsten, somberte speelt zich af op het toneel, maar jij (Boeddha natuur, het hart, gewaar zijn) bevindt zich niet op het podium, maar in de zaal. Neem plaats in de zaal, stap uit de darkness, stop met het voeden van de darkness. Kijk vanuit de zaal naar wat zich afspeelt op het toneel van het leven. Die zaal is de ruimte van neutraliteit, van Liefde, van Licht. Alles is zoals het is…, vanuit liefde en mededogen kijk jij naar wat zich afspeelt op het podium. Werk niet met je problemen, maar versterk getuige bewustzijn, versterk het licht in jou wat immer en eeuwig schijnt, wat niet hetzelfde is als het licht van positieve gedachten en emoties die vergankelijk zijn, evenals negatieve gedachten en emoties. Ik heb het over die bron in ons die niets te maken heeft met voorkeur of afkeur, met positief of negatief; dat zijn nog steeds labels, meningen, etiketten. Kom thuis in je hart, dan groeit vertrouwen, dan ben je met alles wat is, vanuit mededogen, dan smelt de pijn en de knopen die zich nog op het hart bevinden. Dan lost de weerstand tegen het voelen van pijn op, omdat je je realiseert dat jij niet de pijn bent. De pijn is slechts darkness gecreëerd door de mind, door herinneringen, door geconditioneerde programma’s (overtuigingen), door identificatie met onze gedachten en emoties. Wanneer je thuis komt in je hart zijn de omstandigheden hetzelfde, maar ‘jouw’ kijk is neutraal.

Ik zie dat er wat binnen komt van datgene wat ik deel…, er vindt geleidelijk aan een verschuiving plaats.

Na onze uitwisseling zegt ze tegen mij: bedankt…, je hebt me echt geholpen…
En ik wil jou bedanken dat je zo open bent geweest waardoor ik dit met jou kon delen. Zonder die openheid zou dit gesprek niet hebben plaats gevonden.

www.bewustzijnscoaching.com
Facebook: Caroline Ootes, Ontwaken, Bewustzijnscoaching