Ik heb gelijk, jij ziet het verkeerd!

Ik heb gelijk, jij ziet het verkeerd!

Ik keek laatst naar een tv-programma. Het betrof een groep jongeren uit Nederland, die in het leven stapten van jongeren in een derde wereld land. Enkele jongeren uit Nederland hadden het onderling moeilijk met elkaar, in het bijzonder met elkaars opvattingen over het leven die de jongeren leiden in het derde wereld land. Daarnaast ontstonden er discussies over al dan niet vlees eten en andere kwesties.

Wat mij zo opviel was het oordeel wat de jongeren naar elkaar toe hadden. Met verwondering en verbazing luisterde en keek ik naar hun uitwisseling en dacht het volgende: ‘Hoe is het mogelijk dat mensen elkaar niet de ruimte geven om er een andere mening of een andere levensstijl op na te houden?’
Het is niet te geloven…, zoveel pijn, frustratie, omdat we de opvatting of levensstijl van de ander afwijzen. Zoveel problemen in de omgang met elkaar, omdat we de ervaring van de ander niet respecteren, omdat we denken het beter te weten, omdat we denken dat we de ander moeten corrigeren en veranderen.

Ik vond het opmerkelijk om deze verandering bij mezelf waar te nemen. In een ver verleden was ik één van die jongeren, met sterke opvattingen, meningen en ging ik de strijd aan met anderen, die er anders over dachten, want ik had gelijk, zij zagen het verkeerd.

Wat een verschil tussen het verleden en hoe ik nu kijk.
Ik vind er niets meer van: de een eet vlees en voedt de bio-industrie, de ander eet geen vlees en is lid van de partij voor de dieren; de een meldt zich aan voor de marine of het vreemdelingenlegioen, de ander is tegen oorlog of kiest voor ontwikkelingswerk of artsen zonder grenzen; de een kiest voor ‘hard werken’, de ander kiest voor ‘niets doen’ etc. Allemaal scenario’s die geleefd worden en het ene scenario is niet beter dan het andere scenario, al lijkt dat wel zo. De scenario’s bestaan, naast elkaar. Ze bestaan, ongeacht of we daar al dan niet een mening over hebben.

Maar oorlog, moord…, dat is toch vreselijk? Ja, het is zeer pijnlijk om te zien en te voelen dat we zo vervreemd zijn geraakt van onze natuur, onze essentie.
Ik zie maar één fundamentele oplossing: dat we thuis komen bij onsZelf, ons hart, dan is er geen vijand meer, omdat de vijand in ons wordt doorzien. Dan hoeven we onze onvrede, frustratie, angst voor tekort e.d. niet te projecteren op de buitenwereld (vluchtelingen, homo’s, werklozen). Dan leven we in harmonie met elkaar en met de natuur.
Daarnaast kunnen we ons open stellen voor mensen die anders leven en denken oftewel invoelen waar de ander vandaan komt in plaats van te luisteren op basis van ‘ik heb gelijk, jij ziet het verkeerd’.

 

www.bewustzijnscoaching.com
www.thehealingcircle.one
LinkedIn: Caroline Ootes
Facebookpagina: Caroline Ootes, Ontwaken, Bewustzijnscoaching

Collectieve waan

Collectieve waan

Als iets de mensheid dient, dan is het wakker worden uit de droom, zodat we thuis komen in ons-Zelf, het hart. Daar is de wereld mee gediend. Oorlogen op klein niveau (relaties) en collectief niveau (oorlogen in de wereld) komen voort uit een verstoorde waarneming, een gekleurde bril, waardoor we de realiteit niet zien voor wat ze werkelijk is. De bril is gekleurd door emoties en gedachten als schuld, schaamte, haat, veroordeling en angst: angst voor tekort, angst voor vluchtelingen, angst voor armoede, angst niet te voldoen, angst er niet bij te horen, angst voor eenzaamheid, angst voor het leven zelf, angst voor het onbekende, angst voor de dood, angst voor intimiteit, angst om fouten te maken. En ga zo maar door… en dit is dan de bril…, een zeer pijnlijke bril, waarmee we naar onszelf, naar de ander en de wereld kijken. Een bril die voort komt uit identificatie met gedachten en emoties.

Eeuwenlang is ons voor geleefd dat we onze gedachten en emoties zijn. We weten niet beter. We geloven heilig in onze (veelal pijnlijke) gedachten en emoties, in de verhalen die we creëren op basis van die gedachten en emoties: ik ben niet goed genoeg, ik moet beter mijn best doen, ik hoor er niet bij, ik ben niet interessant, saai, wie wil er nou met mij omgaan, ik ben te dik, dom etc.

En ondertussen zijn we vergeten wie we werkelijk zijn. We zijn niet het verhaal, we zijn niet onze gedachten en emoties, we zijn het Licht (bewustzijn) waarin het verhaal (onze gedachten en emoties) verschijnt. Vergelijk het met de zon (bewustzijn) en de wolken (emoties en gedachten). Jij bent de zon en de wolken vertegenwoordigen emoties en gedachten waar de zon haar licht op laat schijnen. Die wolken komen en gaan zoals gedachten en emoties komen en gaan, maar de zon is eeuwig, bewustzijn is eeuwig en dat is wat je bent. Het gaat niet om het ontkennen van onze emoties en gedachten, ze bestaan, ze zijn noch verkeerd, noch goed. Het gaat om de identificatie met onze gedachten en emoties, we menen dat we onze gedachten en emoties zijn met als gevolg dat de mens in oorlog is met zichzelf. Kom thuis in de zon, laat het Licht schijnen (bewustzijn) zodat je niet langer mee gaat in de verhalen/brillen, die de mind je wil doen laten geloven. Wanneer de verschuiving plaatsvindt, wanneer je thuis komt in de zon (het hart), wanneer je niet langer mee gaat met de overtuigingen die de mind je voor spiegelt, dan verandert je leven van een pijnlijk perspectief naar liefde, wijsheid en helderheid. Dat is wie jij in essentie bent.

 

www.bewustzijnscoaching.com
www.thehealingcircle.one
Linked-In: Caroline Ootes
Facebook: Caroline Ootes, Ontwaken, Bewustzijnscoaching